Was

Geschreven door: | Gepost op: | Categorie:

Vrieeend,

Terwijl ik buiten de propere was ophang, dwalen mijn gedachten af naar de bedelares die vorige zomer asiel had gezocht in de grote eikenhouten toegangsdeur van de basiliek van Saint-Maximin. Vraag me niet wat een bedelares te maken heeft met onze natte was, tenzij het de treurigheid van een washandje aan een wasknijper is, maar ik moest opeens aan haar denken. Aan haar gerimpeld gelaat dat vertelde over verloren veldslagen, aan hoe ze daar zat op haar steentje, stil, starend. Ik vraag me af hoe het met haar gaat tijdens deze bizarre tijden waarin ons gevraagd wordt om afstand te houden en binnen te blijven.

Ik heb in vroegere jaren nooit bedelaars gezien op het arduin bij de massieve gevel van de kerk. Maar vorig jaar zat ze er ineens, in de koelte van de schaduw, en ze stak haar hand uit naar de paar bezoekers die in en uit gingen. Af en toe bezochten we de basiliek om er ritueel een kaars te branden bij de crypte van Maria-Magdalena —ik ben een ongelovige hond maar ik houd van de sfeer van oude kerken— en dan zat ze daar telkens gehurkt in het deurgat en stak haar hand op. Ik denk dat wij haar een paar keer iets hebben toegestopt, maar zeker weet ik het niet meer.

Toen ik in hartje Brussel woonde maakten bedelaars deel uit van het decorum. De opdringerigheid van sommigen kon me storen. Anderen probeerden me te verleiden door appèl te doen op mijn christelijk schuldgevoelen. Nog anderen zaten gewoon ergens op de grond met een kartonnen bekertje voor zich. Ik vond het steeds moeilijk om de “beroeps” te onderscheiden van de “amateurs”, al zullen het allemaal wel op één of andere manier pechvogels zijn. Soms gaf ik iets, nog vaker negeerde ik ze. Ze zijn ook met zovelen, daar in Brussel.

Hoe overleef je als je je bevind onder de schoenzool van de geregelde samenleving? Soms is het ontbreken van de juiste stempel op een formulier al voldoende om uit de boot te vallen.

Mia heeft nu de grootste moeite om zich te laten inschrijven in de Caisse Primaire d’Assurance Maladie, de Ziekenkas van Frankrijk. En dat heeft voor het grootste deel te maken met de vertraging die we opliepen bij de aankoop van het huis en de daarmee gepaard gaande onmogelijkheid om onze domicilie hier tijdig in orde te brengen. Er zit een gat van zes maanden in haar dossier, er ontbreekt een stempel, ze zit niet meer in het vakje waarin je dient te zitten volgens de matrix van de complexe ambtenarij. Mia heeft nog steeds een vangnet, het is niet levensbedreigend, het is enkel een strontvervelend gedoe dat ze moet in orde krijgen. Maar ze wordt liefst niet ziek nu.

Best mogelijk dat onze bedelares uit Saint-Maximin onderweg een paar keer is gestruikeld over een administratieve steen. Ik weet het niet, ik ken haar verhaal niet, maar soms heeft het te maken met iets waar je zelf geen controle over hebt. En als je pech hebt, wordt de adelaar bedelaar, eindigt de gravin ergens onder een Parijse brug of krijg je het etiket “illegaal” opgekleefd. Het heeft niet noodzakelijk iets te maken met wie je bent als mens.

Misschien is het door het besef van onze eigen kwetsbaarheid dat mijn gedachten die kant opgestuurd worden. Ik weet niet welke richting het uitgaat met de wereld als straks alles weer open gaat. Ik hoop op meer mededogen maar vrees voor hardheid… Als we één dezer nog eens in Saint-Maximin komen, en de bedelares zit op haar plek in het deurgat, zal ik haar iets extra geven. Simpel zal het wel niet zijn, om in je kot te blijven als je geen kot hebt.

Het rommelt rondom, er hangt onweer in de lucht. Ik voel me melig. Ik ga de was binnenhalen.

Via dit formulier kan je me een persoonlijk berichtje sturen
Schrijf me in op de blog en stuur me een bericht als er een nieuwe brief is

Volg de blog via RSS Feed

Via RSS Feed kan je op de hoogte blijven van nieuwe posts in deze blog. In je browser installeer je hiervoor een kleine extensie. Voor Chrome bijvoorbeeld vind je die hier. Voor Safari kan je deze installeren, en voor Firefox heb je een keuze aan RSS Feeders via deze link.

2081 Chemin de Counillière
83149 Bras
France

© Hans Lengeler 2020
Update 2022
www.webdesign-prepress.com

Ik gebruik 1 cookie om het aantal lezers te meten. Okee?