Onbeslist

Vrieeend,

Doordat het weer kwakkelt in het zuiden kwam ik nauwelijks buiten. Ik wacht af tot het echt lente is en de natuur ontploft alvorens mijn uitstapjes en wandelingetjes te gaan maken. Het kan nu echt alle dagen gebeuren, ik zie de kleine knopjes op de takken van de platanen in mijn boulevard wachten tot hun moment daar is. Ze zijn er klaar voor. Met een weekje zon krijgen ze dat nodige duwtje in de rug om aan hun cyclus te beginnen. Maar voorlopig ondergaan we hier halve dagen zon en halve dagen regen. Dat is onbeslist en ik hou niet van onbeslist. Steeds dat veranderen van gedacht…

Zo ging ik eieren kopen op de markt. Om negen uur waren ongeveer alle kramen opgezet en lagen de waren uitgestald. Om tien uur begon het te regenen en braken een aantal venters hun tent alweer af. Zo is er geen lol aan natuurlijk.

Als Alladin, de leerbewerker uit mijn dorp, niet komt opdagen op de markt, weet ik het al. Alladin heeft een neus voor het weer. Óf hij beschikt over een goeie buienradar, dat kan ook. Alladin stalt enkel zijn handwerk uit als hij een goede kans maakt om te verkopen. Als het regent, komen de mensen enkel raprap hun wekelijkse portie groenten scoren en maakt de non food geen kans. Alladin is een man met ervaring, die weet dat.

Hij zet zijn stalletje ook steevast op naast het terras van Le Grillon. Zo kan hij rustig koffietjes drinken, wat kletsen met zijn maat van een paar straten verderop en ondertussen toch zijn marchandise in het oog houden. Zoals ik reeds zei, Alladin is een man met ervaring.

Toen ik die keer bij hem een kleine lederen buidel kocht als cadeau voor mijn nichtje, begon hij spontaan zijn gal te spuwen over de burgemeester waarmee hij in onmin lag. Alladin woont op een pleintje, boven in het dorp, en daar staat een mooie grote boom waar de kinderen al eens durven inklimmen. En nu mocht dat niet meer en de burgemeester had ermee gedreigd om de boom te laten omhakken. Dat ging er niet in bij Alladin en hij was beginnen ruzie maken met het schepencollege. Alladin stamt uit een tijd dat er minder regeltjes waren. Maar ja, als de mensen zich niet kunnen gedragen en bijvoorbeeld alles vervuilen, moet het wel, regeltjes. Dat besefte Alladin ook wel. Maar toch. En nadat ik had afgerekend ging Alladin terug naar zijn tafeltje op het terras van Le Grillon en bestelde, nog wat nagrommend, zijn zoveelste koffie.

Maar vandaag had Alladin verstek gegeven. Een slecht teken. Haast was geboden.

Ik durf op de markt al eens een gebraden kip te kopen. Er staan twee kramen in de Avenue de Toulon en ze behoren beide aan dezelfde familie. De vader is een ronde kale man die voor iedereen een vriendelijk woord heeft. Hij steekt kippen op spiesen en houdt in het oog wanneer het gebraad klaar is voor de verkoop. De handel wordt draaiend gehouden door zijn vijf dochters die hij heeft verspreid over de twee verkooppunten. De meisjes zouden een vijfling kunnen zijn, zo hard lijken ze op mekaar.

Je hoort hen al van verre tegen de klanten zingen: ‘Bonjouuur. Un petit poulet? Avec un peu de juuus? Et avec ceciiii? Une ratatouille? Non? On est bon comme-ça? Ca fait huit eurooos. Bonne journéeee!’

Als psychologische buffer - misschien maken de zusjes teveel ruzie onder mekaar - staat tussen de twee kippenkramen de tent met de superieure olijfolie uit Lorgues. Ze is duur maar oh zo lekker. De recolte van 2024 was uitzonderlijk en er kleven dan ook labels met “Medaille d’Or du Concours Agricoles” en “Medaille d’Or de Brignoles” op de flessen. De standhouder herkent me en lacht me toe. Ik koop twee halve liters om cadeau te doen als ik volgende week op bezoek ga bij vrienden in Nice.

Iets hogerop koop ik mijn kruiden. Je waant je in Noord-Afrika als je de aromatische lucht op de hoek van de Boulevard de la République en de Avenue de Toulon opsnuift. De kramer kijkt omhoog naar de wolken en twijfelt of hij zou opkrassen of het nog heel even aankijkt. Hij verkoopt in bulk vanuit grote linnen zakken en die hou je liever droog. Zijn kraam staat dan wel onder een tent, maar hij vouwt toch alvast grote zeilen open om alles af te dekken in geval het zou beginnen regenen. Ik koop curry, kurkuma, zwarte peper uit Vietnam en een mengeling van tijm, rozemarijn en oregano.

Om kwart voor tien was ik thuis. Net op tijd want een paar minuten later begon het zoals gezegd te druppelen en krasten de meeste marktkramers alweer op.

Alladin had het voorzien.