Canicule

Vrieeend,

Omdat er over niets anders wordt gepraat dezer dagen, wilde ik er eigenlijk niet teveel woorden aan vuil maken. Maar je kan er niet omheen. Hoeveel regendansen en bezweringen men ook uitvoert, de hittegolf is een feit en ze laat zich niet zomaar van de wijs brengen. Une Canicule, zegt men hier tegen een hittegolf. Dat klinkt opgewekter dan het in werkelijkheid is. Canicule. Maar wie weet inspireert het iemand tot een liedje. Ik hoor in gedachten Helmut Lotti al “caniculi, canicula” zingen terwijl zijn publiek de armen ineen haakt en er spontaan een vreugdedans bij opvoert.

Vergeef me deze dwaze associatie, maar een hittegolf brengt nu eenmaal een verminderd denkvermogen met zich mee.

Op 21 juni houdt Frankrijk traditioneel haar jaarlijkse Fête de la Musique. In elk dorp en in elke stad krijg je gratis optredens en mag wie zich geroepen voelt iets ten berde komen brengen. Op de langste dag van het jaar speelt het leven zich dan ook meestendeels af met een beetje wandelen op de boulevards, wat blijven hangen op een pleintje, een terrasje doen, kijken hoe de jeugd zich uitslooft om zich een lief op te doen, hier of daar even de benen laten wapperen op het ritme van een beat in de maat van vier, samen met je vrienden een Johnny Hallyday-imitator op zijn bakkes slaan, … Kortom, een gratis feestje om de tolerantie te bevorderen en de gemeenschap wat dichter bij mekaar te brengen.

Dat is tenminste de bedoeling.

In mijn dorp echter was het niet bepaald over de koppen lopen dit jaar. Je moet om te beginnen al echt gemotiveerd zijn om nóg maar eens een keer te gaan luisteren naar het karaoke-uitschot dat nooit verder is gekomen dan het staan meebleiren met de afgezaagde lijst kutmuziek die standaard staat ingesteld op elk toestel dat de fabriek verlaat, er was daarnaast ook de richtlijn om geen alcohol te schenken omwille van de extreme warmte. Een mens durft dan al eens te kiezen voor zijn gemakkelijke zetel in de living, naast de airco. Men zet gewoon zelf een plaat met goeie muziek op of men kijkt desnoods naar een matte wedstrijd van het WK voetbal. Ik vermoed dat de meeste dorpelingen, net zoals ikzelf, kozen voor dit alternatief want bij gebrek aan elan liep het feestje al vroeg af en keerde de rust op een deftig uur terug in mijn boulevard.

Een dag later, op maandag, liep er gewoon geen kat op straat. Heel Lorgues leek te zijn uitgestorven. Indien ik niet een afspraak had voor mijn wagen bij Garage Brizard in Salernes, ik zou net zoals mijn dorpsgenoten ook heel de dag zijn binnengebleven.

Een hittegolf brengt nu eenmaal een collectieve lethargie met zich mee.

De dinsdagmarkt lokte dan weer wat mensen naar buiten, minder dan je zou verwachten tijdens het seizoen, maar toch. De marktkramers deden er langer dan anders over om hun tenten op te stellen en sommigen vulden hun rekken slechts voor de helft, alsof ze zich klaar hielden om zo snel mogelijk weer op te krassen van zodra het uur van vertrek sloeg.

Zelf deed ik mijn boodschappen vroeger dan normaal zodat ik kort na acht uur alweer in een verduisterd vertrek naast mijn ventilator zat te hijgen. Vier hoog de trappen op met een mand vol groenten en fruit kostte me iets meer inspanning dan normaal en eens boven was ik dan ook toe aan mijn tweede douche van de ochtend. Om maar te zeggen dat een mens wat afzweet dezer dagen.

Ik keek uit nieuwsgierigheid eens naar de weersvoorspellingen voor de komende twee weken. Ik las dat de dag- en vooral de nachttemperaturen nog een paar graden gaan stijgen en dat we al zeker tot half juli op niet veel beterschap moeten rekenen. Ik woon in een oud huis met dikke muren. Op zich is dat een prima isolatie, maar eens die muren zijn opgewarmd, koelen ze niet zomaar weer af. Dat belooft.

Ach, er over zeuren, helpt niet. Als het nu nog niet is doorgedrongen dat de wereld met een groot probleem zit, zal het inzicht wellicht nooit komen. De ware macho rijdt hier rond met een vette 4X4 dieseltruck met de sticker "Fuck Greta" opzichtig op de laadbak gekleefd. Dat zegt het zo ongeveer wel zeker?

De enigen die geen last van de warmte schijnen te hebben, zijn de amateur-wielrenners en de dikbuikige vijftigers die hopen om via het joggen op de middag wat extra kilo’s kwijt te raken. Ik heb me voorgenomen om ze niet op te rapen als ze ergens langs de kant van de weg op een hoopje liggen te zieltogen na een zelfgezocht infarct.

Véél te warm.