Brieven uit de Provence

Vrieeend,

Ik loop al een paar jaar rond met een onafgebroken gesuis in mijn oren. In de medische wetenschap heet dit fenomeen “tinnitus”. Meestal schenk ik er niet teveel aandacht aan - gewenning, weet je wel - maar op sommige dagen kan het nogal pertinent zijn.

Zo heeft de kramer van het markttentje net onder mijn raam sinds kort de ...

Vrieeend,

De herfst sluipt behoedzaam de Provence binnen. Het gaat vooralsnog aarzelend, maar onmiskenbaar komt de seizoenswissel eraan. Een strakke wind schudde de voorbije dagen al flink aan de kruinen van de platanen waardoor er nu hier en daar hoopjes vergeelde bladeren liggen opgetast in mijn boulevard.

De nachten en ochtenden ...

Vrieeend,

Op de markt, bij het groentekraam, liep ik Pierre tegen het lijf. Pierre was kortstondig mijn buurman van het tweede en we werden vrienden. Geen dikke of erg intieme vrienden, maar vanuit onze beider liefde voor muziek ontstond er een band. We vonden mekaar in de universele taal van klank en melodie zou je kunnen zeggen.

Pierre ...

Vrieeend,

De duiven zijn onrustig. Die beesten voelen natuurlijk dingen die wij niet voelen. Onheil wordt door de fauna sneller opgepikt dan door het afgestompte mensenras. Je hebt ongetwijfeld gehoord dat er momenteel een beweging is die zich verzet tegen het fascisme? Antifa heet dat ding en het wordt bevolkt door langharig werkschuw tuig. ...

Vrieeend,

Er is iets veranderd in Lorgues. Er hing reeds een paar dagen een soort onrust in de lucht, een afwijking in de dorpsenergie zo je wil, maar ik kon er niet meteen de vinger op leggen. Pas op donderdagochtend had ik het door. Mijn ramen stonden open en ik hoorde de Tour de l’Horloge negen uur slaan. Uit gewoonte weet ik dat het dan ...

Vrieeend,

Het waait in het zuiden en op sommige dagen hangen er grijze sluiers in de lucht. Maar meestendeels schijnt de zon. We krijgen van god een beetje wind, een beetje regen en een beetje wolken, maar altijd komt het licht terug. We halen overdag nog ‘slechts’ 27°c. De zuiderling vindt dit al vrij frisjes en draagt een lange broek onder ...

Vrieeend,

Ik werd wakker met een verzonnen droomliedje in mijn hoofd. Het ging zo: “Mijn oma kwam uit Oma-ha maar ze vertrok naar Oklah-oma-ha”. En dan volgde er iets met een banjo en twee halve kokosnoten die de slome stap van paardenhoeven imiteerden. Dit was een hoogst on-Provençaals beeld en ik schudde het snel van me af.

Waar beter ...