Brieven uit de Provence

Vrieeend,

Mijn broer vertrok terug naar het noorden op de dag dat de Var te maken kreeg met ondergelopen kelders. De regen viel verticaal naar beneden en deed de riviertjes overlopen en de lager gelegen delen van de dorpen onderlopen.

Het weer, je hebt er geen vat op.

Ik vertelde het reeds, de lente kwakkelt in het zuiden. Een ...

Vrieeend,

Mijn broer uit het noorden die op bezoek is in het zuiden, verbaasde zich over al het frisse groen in de natuur. Het is de eerste maal dat hij niet tijdens de hoogzomer of de vroege herfst afzakt naar de Provence, de velden vol klaprozen en de wilde orchideeën zijn voor hem dan ook een onverwacht zicht. Het voorjaar was uitzonderlijk ...

Vrieeend,

Eén van mijn broers is bij me op bezoek in het zuiden. Altijd leuk om wat op te trekken met mijn broer uit het noorden, om samen wat te kokkerellen bij een glas betere wijn, om wat rond te zwerven in de streek en om tussendoor wat bij te kletsen.

Ik wilde me ietwat voorbereiden op zijn komst en besloot om nog eens een dweil ...

Vrieeend,

De bakkersvrouw wist me te verklappen dat het eindelijk lente was. ‘C’est parti’, zei ze bij het afrekenen, ‘le printemps est enfin là’. Ik sprak haar niet tegen, de lente is inderdaad in het land.

Reden genoeg om te beginnen met de aanleg van een tuin. Ik haalde me bij de plantenhandel een bloembak van 45 cm ...

Vrieeend,

De lente schiet maar niet in gang. De platanen in mijn boulevard staan wel al mooi in blad maar echt veel zon hebben we nog niet gekregen. Eerder dan de flora - die zich niks aantrekt van de “grisaille” en gewoon haar gang gaat - is het het zachte lenteweer dat het laat afweten.

Ik had mijn buurvrouw van het eerste een paar ...

Vrieeend,

Mijn buurvrouw van het eerste belde. ‘Coucou’, hoorde ik haar zeggen, ‘zijt ge thuis? Want ik heb un p’tit problème’. ‘Alsjemenou’, antwoordde ik, ‘dat is lang geleden. Ik dacht al dat je was verhuisd naar Parijs of zo’. ‘Neen, neen’, ging ze verder, ‘we zijn een weekje naar Italië geweest, mijn lief en ik, maar ik kwam ...

Vrieeend,

Ik heb mijn eerste zonneslag van het jaar opgelopen. Ik overdrijf, het is geen zonneslag. Maar de linkerkant van mijn gelaat en hals zijn wel wat verbrand. Dat zal me leren om een paar uur vanop een terras met zicht op de Azurenkust te zitten kletsen over de wereld waarin we vandaag leven. Bij een stuk aardbeientaart en een koffie ...

Vrieeend,

Doordat het weer kwakkelt in het zuiden kwam ik nauwelijks buiten. Ik wacht af tot het echt lente is en de natuur ontploft alvorens mijn uitstapjes en wandelingetjes te gaan maken. Het kan nu echt alle dagen gebeuren, ik zie de kleine knopjes op de takken van de platanen in mijn boulevard wachten tot hun moment daar is. Ze zijn er ...

Vrieeend,

‘Paps, je staat helemaal scheef’, zegde mijn dochter. Tja, ik heb al zolang ik me kan herinneren een zwakke rug en na het opstaan ’s ochtends duurt het even vooraleer alle wervels hun vaste plek hebben hervonden. ‘Ik zou wat meer moeten bewegen’, gaf ik toe.

Marthe doet reeds een paar jaar aan Thaiboksen en heeft een brevet ...

Vrieeend,

Om het met de woorden van de buurvrouw uit mijn kindertijd te zeggen: ‘Ik heb mijn ruiten gekuist gehad’. Om eerlijk te zijn, het klonk uit haar mond eerder als: ‘kem mèn raaiten gekaaist gat’. Ik spreek van een tijd dat er nog geen geschreven regels omtrent het algemeen Nederlands bestonden, een zin werd dan ook vaak afgesloten ...

Vrieeend,

Ben je vertrouwd met de uitdrukking, “Godverdomme, godverdomme toch, ik heb echt stronthanden vandaag”? Ik mocht het namelijk zelf nog eens een keertje ondervinden deze week.

Ik bracht water aan de kook om een eitje te koken voor bij het ontbijt. Ik nam een ei uit het kartonnetje en liet het uit mijn vingers glippen. ‘Ach ...

Vrieeend,

Een goede raad, blijf de komende weken weg uit Lorgues. Februari is de maand waarin de dorpen in het zuiden collectief in een lethargische slaap gaan. Er valt, met andere woorden, geen hol te beleven nu. Het miezert, het regent, het grijst, het kaalt.

Ik twijfelde zelfs over mijn wekelijkse marktbezoek, en dat wil wat zeggen. ...

Vrieeend,

Die ochtend zat er een meeuw op de daknok van de buren. Ze keek gedurende een paar seconden de kat uit de boom en koos dan het luchtruim. De kat in de boom keek haar ongeïnteresseerd na en richtte haar aandacht op een andere kat in de boom.

Ik nam een hap van een pannenkoek met bessenjam en sloot het raam. De meeuw werd een ...

Vrieeend,

Er was een tijd dat Provençaalse vrouwen hun was deden in de gemeenschappelijke wasplaats. Wie ooit het zuiden bezocht, kent ze wel, de grote stenen bassins aan de rand van het dorp. Altijd onder een afdak zodat het water niet te snel verdampte en steeds in de buurt van een fontein of bij de rivier.

In een tijd waarin de ...

Vrieeend,

Het is half januari en dan hangen traditiegetrouw de mannen van de plantsoendienst in de platanen. Gedurende een paar uur per dag wordt mijn boulevard afgesloten voor het verkeer en klinkt in het dorp onafgebroken gebrul van kettingzagen. De bomen krijgen namelijk een grondige snoeibeurt zodat ze er over een paar maanden, als ze ...

Vrieeend,

Frankrijk is het land met de meeste tijdzones ter wereld. Twaalf. En gedurende de zomertijd, dertien. Dat komt natuurlijk door de vele overzeese gebieden die nog steeds bij het land horen. Ik vermoed dat het gegeven van de vele tijdzones heeft meegespeeld in het feit dat er in Lorgues reeds vanaf het zakken van de zon vuurwerk werd ...

Vrieeend,

Ik liep begin deze week rond met een totaal verwaaide aura. Als de mistral het op een akkoordje gooit met de föhn en ze hun krachten bundelen, kan je beter binnenblijven. Op de socials verschenen foto’s en filmpjes van omgevallen bomen die op wagens waren terechtgekomen en van kusthaventjes met vervaarlijk deinende bootjes die dansten ...

Vrieeend,

Vorige zondag hield men kerstmarkt op mijn boulevard. In Lorgues is dat een belangrijk gebeuren en er komt vanuit de wijde omgeving dan ook nogal wat volk op af. De kerstman zit in de sidecar van een ouwe legermoto uit WO II en rijdt mijn boulevard op en af. Dat stinkt, maar voor wat hoort wat. Vanaf negen uur klinkt vanuit de luidsprekers ...

Vrieeend,

Naar aanleiding van het verslag over onze heroïsche tocht naar Chamonix vroeg een familielid me hoe het ook alweer zat met die keer dat we een maand in een Oostenrijkse hut doorbrachten. Ik moet diep graven. Mijn geheugen gedraagt zich steeds vaker als een gekraste vinylplaat. De naald blijft hangen in de uitgesleten groeven van ...

Vrieeend,

Kerst nadert en ik voel de aandrang om nog eens een oude familiegeschiedenis te vertellen, een verhaal dat elk jaar wat wordt aangedikt. Maar dat hoort zo bij een goed familieverhaal. Het gaat over een reis en met een beetje verbeelding kan je de geest van Jozef en Maria die met hun ezeltje naar Jeruzalem trokken - maar strandden ...