Brieven uit de Provence

Vrieeend,

Als je mijn brieven van de laatste weken een beetje hebt gevolgd, zou je misschien de indruk kunnen krijgen dat ik een probleem heb met artiesten die zich laten begeleiden door een karaokeapparaat, dat ik zou neerkijken op de minnestreel die gebruik maakt van vooraf opgenomen muziek, dat ik tegen playbackchansonniers zou zijn of ...

Vrieeend,

Het hittefeestje gaat hier voorlopig nog even door. Een paar dagen geleden stak er daarbij dan ook nog eens een warme wind op, waardoor het risico op bosbranden in de Provence aanzienlijk verhoogt. In mijn dorp sluiten de meeste mensen zich overdag binnen op en dat is vrij ongewoon. Als je weet dat zelfs in de winter - tenminste ...

Vrieeend,

Omdat er over niets anders wordt gepraat dezer dagen, wilde ik er eigenlijk niet teveel woorden aan vuil maken. Maar je kan er niet omheen. Hoeveel regendansen en bezweringen men ook uitvoert, de hittegolf is een feit en ze laat zich niet zomaar van de wijs brengen. Une Canicule, zegt men hier tegen een hittegolf. Dat klinkt ...

Vrieeend,

Zoals Las Vegas vandaag nog steeds onveilig wordt gemaakt door operette-Elvissen, kent Frankrijk het fenomeen van de gekloonde Johnny Hallyday’s. In elk dorp woont er wel een vijftigplusser die de saaiheid van zijn job als hulpklerk bij het Ministerie van Boekhouding bestrijdt met het na de uren in de huid kruipen van rocker “Johnny”. ...

Vrieeend,

Tussen het geroezemoes van de marktgangers door steeg een heldere cellosuite van Bach op en dat was een hoogst ongewoon geluid op mijn boulevard. Een paar dagen eerder, afgelopen zondag, ging de jaarlijkse boekenmarkt “Livre en Fête” door op de Place Trussy. Standjes waar de auteurs van kinderboeken en streekromans, schrijvers ...

Vrieeend,

‘Awel, zijt ge daar nu alwéér?’, vroeg de dame van het kraam met de keukenspullen, ‘Hoeveel heb je er zo al ondertussen?’. ‘Deze is op bestelling van de zoete moeder uit Rupelmonde’, antwoordde ik haar terwijl ik de Croix Du Berger die ik uit het stapeltje had genomen in de lucht stak en haar een briefje van tien euro overhandigde. ...

Vrieeend,

Het verlengde weekend van Ons-Heer-Hemelvaart - “Our-Lord-Heavensfart” blijft het maar door mijn hoofd spoken - was één van de warmste ooit. Dat hoorde ik tenminste zeggen in het journaal van zeven uur. Hier in het zuiden was het inderdaad bakken met temperaturen van rond de 35°, maar het is een droge warmte en dus nog redelijk ...

Vrieeend,

Ik ben tot de vaststelling gekomen dat mijn sociaal leven zich voor een groot deel afspeelt in het waskot op de parking van het grootwarenhuis. Men kan dat een beetje zielig vinden, en ongetwijfeld is het dat voor een stuk ook, maar de feiten zijn nu eenmaal de feiten en ik moet er maar het beste van maken.

Deze keer vroeg ...

Vrieeend,

Mijn buurvrouw van het eerste belde. ‘Coucou, Hans’, klonk het in mijn linker oorschelp, ‘Ben je thuis?’. ‘Neen’, loog ik, ‘Ik ben weg. Ver. Ik ben onderweg naar Liechtenstein want ik ga met mijn zwart geld aandelen kopen in de marmerindustrie. Naar verluid wil straks iedereen een balzaal aan de westkant van zijn huis en daardoor ...

Vrieeend,

Het weer draaide. Nog eens. Mijn meteo-app voorspelde hevige regen en onweer op maan- en dinsdag en dat noopte me tot anticipatie. Als het hevig regent op dinsdag is er namelijk nauwelijks of geen markt en dat schopt mijn weekplanning in de war.

Alles valt op te lossen, maar ik blijf liever bij het systeem dat ik vanuit de ...

Vrieeend,

De meest luidruchtige marktgangers zijn momenteel de Nederlandse toeristen. De meest luidruchtige Nederlandse toeristen zijn momenteel de vrouwen van de Nederlandse toeristen.

“De klant is koning”, zegt het spreekwoord. Onze bezoekers uit het noorden bewegen zich dan ook door de boulevards alsof ze zich tussen hun onderdanen ...

Vrieeend,

Les tomates à l’ancienne sont arrivées. Voor de zuiderling is dit het begin van een maandenlang culinair festijn.

Het receptenboek "Les Cuisines de Provence" leert ons: men snijde een kilo tomaten in stukken, ontpitte ze en laat ze uitdruppen in een Chinois, men hakke twee teentjes look en een fris ajuintje ...

Vrieeend,

Sta me toe om het nog eens over mijn gevederde vriend, de stadsduif, te hebben. Ik wil daar niet over blijven zeuren, maar dat pluimvee zorgt echt wel voor overlast en irritatie in de straten van mijn dorp.

Eén van de belangrijkste dingen die ik leerde toen ik hier kwam wonen, was: Parkeer Nooit ofte Nimmer je Wagen ...

Vrieeend,

De plantsoendienst van Lorgues heeft vorige week de platanen in mijn straat gesnoeid. Terwijl de bomen in de Boulevard de la République inmiddels mooi in het blad staan en zo het asfalt verkoelen, staan ze er in de Boulevard Clémenceau kaal bij. Eén voordeel, de duiven zoeken verderop beschutting en komen mijn venstertablet niet ...

Vrieeend,

In het waskot vroeg een dame van ik schat ergens rond de vijftig, met bijgetekende wenkbrauwen en gekleed in een vestje met luipaardmotief, mij om advies over hoe warm ze haar donsdeken moest wassen en hoelang dat achteraf in de droogkast moest.

Ik herhaal: in het waskot vroeg een dame van ik schat ergens rond de vijftig, ...

Vrieeend,

Geluk zit in kleine dingen. Zo staan de Portugese clementines momenteel in promotie, en die zijn zo zoet en sappig dat je brein tijdens het eten ervan een instant dosis dopamine, serotonine, oxytocine en endorfine aanmaakt. Misschien haal ik me één dezer een halve liter Häagen-Dazs of Carte d’Or vanille ijs om er me een lekker lentedessertje ...

Vrieeend,

Ik weet niet hoe het bij jou gesteld is, maar de prijs voor een liter benzine schommelt in Frankrijk al even rond de twee euro. Allemaal de fout van de ayatollah’s die hun straten hebben afgesloten om Trump te pesten. Maar goed, we zijn hier niet om te klagen.

Ook al rijd ik met een erg zuinig wagentje, ik laat ‘m zoveel mogelijk ...

Vrieeend,

Beneden in de gang stond een plas water. Dat krijg je dus na een fikse regenbui als je in een negentiende eeuws huis met een gebarsten houten voordeur woont. Buiten lag mijn boulevard er eveneens natbezeikt bij en ik sprong tussen de regendruppels door snel binnen bij de kruidenier naast mijn deur. Ik haalde een zakje geraspte emmental ...

Vrieeend,

Soms moet een mens al eens naar het grootwarenhuis. De dag dat ik letterlijk àl mijn benodigdheden op de dorpsmarkt kan kopen, geef ik een feestje. Maar tot zolang …

Ik verzamelde mijn oud papier en mijn leeggoed en stapte blijgezind naar de parking waar zich naast mijn wagen ook de afvalcontainers bevinden. Onder de ruitenwisser ...

Vrieeend,

Na de regen kwam de wind. Maar uiteindelijk ging ook die liggen en ontstond er een vermoeden van vroege lente. Je kan zoiets ruiken en ik moest er zowaar van niezen. Maar dat kon ook te maken hebben met de cypressen die momenteel massaal hun pollen lossen. Ik hoorde in het nieuwsbericht dat deze week ook in mijn ouwe thuisland de ...

Vrieeend,

Mijn telefoon rinkelde, een mij onbekend nummer uit Frankrijk verscheen op mijn schermpje. ‘Aha’, dacht ik, ‘ik word al aardig populair in de Provence, ik word zomaar midden in mijn bezigheden gebeld door iemand die ik niet ken’.

‘Hallo, bonjour’, zei ik en wachtte gespannen af. Na een korte stilte hoorde ik een klik en dan: ...

Vrieeend,

Ik heb een vraag: body shaming, dat mag geloof ik niet meer, he? Spijtig want ik had een mooie plastische beschrijving in gedachten van een man die ik in het dorp Taradeau uit de deur van een huis met de naam “Maison Sans Soucis” zag stappen. Ik wilde eigenlijk de woorden o-benen, toogzweer, okselvijvers, dubbele kinnen, lage ...

Vrieeend,

Het is inmiddels feburari…, frebuari…, ferburari…, februwari… Ik krijg het niet gebekt. Enfin, de tweede maand van het jaar. Het regent en dat is eigenlijk een goede zaak want de mensen drinken veel te veel water. Straks is er niet genoeg meer over om de AI-datacenters mee te koelen, en dan? We gaan de innovatieve big-tech toch ...

Vrieeend,

Het heeft héél hard geregend in het zuiden. Je zou denken dat iets triviaals als ‘het weer’ iets is wat je gelaten dient te ondergaan en dat straks de zon wel weer zal schijnen, maar het aanhoudend kwakkelende weer haalt hier inmiddels wel de voorpagina’s van de kranten. “Grisaille, pluies incessantes... va-t-on bientôt revoir ...

Vrieeend,

Het prachtige achttiende-eeuwse monument, la Fontaine de la Noix, schuins over mijn deur, staat alweer in de steigers. Die was na drie jaar restauratie eindelijk opnieuw plechtig ingehuldigd, maar z’is ondertussen terug kapot. Het bassin lekt en er zit niet genoeg druk op de waterbekkens. Met drilboren en pneumatische hamers werd ...

Vrieeend,

De meeste mensen herstellen nog van een peperdure decembermaand en leven karig naar het einde van januari toe. Wie niet naar buiten moet, blijft binnen. Wie het zich kan veroorloven, eet eerst de overschotten uit de diepvriezer op vooraleer vers te kopen. Kortom, het is half januari en er valt geen hol te beleven in mijn dorp. Als ...

Vrieeend,

De winter heeft ondertussen ook de Provence bereikt. Niet met een pak sneeuw en ijzel zoals in het noorden, maar met nachtelijke vrieskou en polaire lucht. In Lorgues houden we daar niet van. We ondergaan het, maar we houden er niet van.

“Ik heb geen zin (hij heeft geen zin) om op te staan (om op te staan).
Met mijn ...

Vrieeend,

Vooreerst mijn allerbeste wensen voor het nieuwe jaar. Vergeet niet om vanaf nu "2025" te vervangen door "2026", vooral tijdens de eerste maand. De tijd dat je met een cheque kon betalen ligt gelukkig achter ons (tenzij je in Frankrijk woont, hier bestaat dat nog). Je wil niet weten hoeveel tijd een mens verliest ...

Vrieeend,

Ik vertelde het reeds, in de Provence doen we de dingen vaak nét iets anders. Zo kwam het dat kerstavond verschoof naar kerstmiddag. Dat werkt even goed en je ligt tenminste op tijd in je bed. Kerstdag is voor een doorsnee Belgische ex-pat zoals ikzelf dan weer een dag van Brusselse spruitjes, patattenpuree, “boulettes en stoemelings” ...

Vrieeend,

Laat ons dankbaar zijn dat we geen kalkoenen zijn. De dagen van Vrede op Aarde aan alle Mensen van Goede Wil zijn tegelijk een ware hel voor het pluimvee dat volgende week via een doortocht langs de keukenoven op menig feestdis zal belanden. Maar goed, kerstmis draait rond de geboorte van het kindeke, niet rond de geboorte van het ...

Vrieeend,

Bij het groentekraam werd ik aangesproken door een magere dame met kort grijs haar. Ze was speciaal naar de markt gekomen om uit het aanbod knoflook twee bollen te kiezen die voldeden aan haar eisen. Dat was blijkbaar een erg tijdrovende en moeilijke bevalling. Ik keek het even aan en vroeg me af welke criteria er dienen te worden ...

Vrieeend,

Behalve in de Lorraine, helemaal in het hoge noordoosten, is Sinterklaas in Frankrijk een nobele onbekende. Aan dat gedoe ben ik hier dus mooi ontsnapt. Heerlijke dag voor de kinderen, daar niet van, maar de tijd dat de goedheilig man ons huisje aandeed, ligt ondertussen toch alweer een paar decennia achter mij. Als algemeen feestje ...

Vrieeend,

Er leeft in Lorgues een grote kolonie kauwen die nestelen in de kruinen van de platanen. Kauwen zijn kraaiachtigen en kunnen een hels kabaal maken als ze ’s ochtends de opkomende zon groeten. Tegen valavond verzamelen ze opnieuw, vliegen dan met veel lawaai mekaar in de pluimen om daarna met vele honderden tegelijk boven ons dorp ...

Vrieeend,

omdat ik deze week geen tijd had om te schrijven en omdat ik nog niet rond ben met mijn research rond Kevin Amadeaus Mozart (zwart schaap van de familie maar wél uitvinder van de Weense worstjes) deze keer een paar sfeerbeelden. Je kan dat toch niet beschrijven...

Vrieeend,

Er zijn van die iconische plekken die je minstens één keer in je leven moet hebben bezocht. Ik denk spontaan aan bijvoorbeeld Plopsaland, Blankenberge en het Hellend vlak van Ronquières. Maar bij ontstentenis van al dat soort fraais in de Provence moet ik hier noodgedwongen op zoek naar alternatieven.

Ik kan vanop mijn boulevard ...

Vrieeend,

De grisaille van vorige week heeft plaatsgemaakt voor een wereld die een pleger van Brieven uit de Provence waarschijnlijk zou omschrijven als “kleurrijk”. Open lucht, helder licht, herfstigheden in het gebladerte van de bomen en herfstigheden in het aanbod van het groentekraam op de markt.

Ik kocht cantharellen en ...

Vrieeend,

Veel kabouters op de markt deze week. Ook al hadden ze zich vermomd, ik herkende hen aan de typische wijze waarop ze zich voortbewegen. Nu het eindelijk wat rustiger is in mijn boulevard - de grote drommen toeristen zijn verdwenen - krijg je dit weer. Kabouters. Het leven is soms hard in het zuiden.

Van kabouters gesproken, ...

Vrieeend,

Het is wisselvallig. Het weer, bedoel ik. Wind, regen, zon… niks nieuws. We gaan dit weekend ook alweer naar die fucking uurverandering. ‘Beslis nu eindelijk eens’, denk ik dan, ‘ga voor het één of voor het ander maar stop met gedurig van gedacht te veranderen. Iedereen hààt die uurverandering, hou op met de bevolking zo te kloten! ...

Vrieeend,

Ik loop al een paar jaar rond met een onafgebroken gesuis in mijn oren. In de medische wetenschap heet dit fenomeen “tinnitus”. Meestal schenk ik er niet teveel aandacht aan - gewenning, weet je wel - maar op sommige dagen kan het nogal pertinent zijn.

Zo heeft de kramer van het markttentje net onder mijn raam sinds kort de ...

Vrieeend,

De herfst sluipt behoedzaam de Provence binnen. Het gaat vooralsnog aarzelend, maar onmiskenbaar komt de seizoenswissel eraan. Een strakke wind schudde de voorbije dagen al flink aan de kruinen van de platanen waardoor er nu hier en daar hoopjes vergeelde bladeren liggen opgetast in mijn boulevard.

De nachten en ochtenden ...

Vrieeend,

Op de markt, bij het groentekraam, liep ik Pierre tegen het lijf. Pierre was kortstondig mijn buurman van het tweede en we werden vrienden. Geen dikke of erg intieme vrienden, maar vanuit onze beider liefde voor muziek ontstond er een band. We vonden mekaar in de universele taal van klank en melodie zou je kunnen zeggen.

Pierre ...

Vrieeend,

De duiven zijn onrustig. Die beesten voelen natuurlijk dingen die wij niet voelen. Onheil wordt door de fauna sneller opgepikt dan door het afgestompte mensenras. Je hebt ongetwijfeld gehoord dat er momenteel een beweging is die zich verzet tegen het fascisme? Antifa heet dat ding en het wordt bevolkt door langharig werkschuw tuig. ...

Vrieeend,

Er is iets veranderd in Lorgues. Er hing reeds een paar dagen een soort onrust in de lucht, een afwijking in de dorpsenergie zo je wil, maar ik kon er niet meteen de vinger op leggen. Pas op donderdagochtend had ik het door. Mijn ramen stonden open en ik hoorde de Tour de l’Horloge negen uur slaan. Uit gewoonte weet ik dat het dan ...

Vrieeend,

Het waait in het zuiden en op sommige dagen hangen er grijze sluiers in de lucht. Maar meestendeels schijnt de zon. We krijgen van god een beetje wind, een beetje regen en een beetje wolken, maar altijd komt het licht terug. We halen overdag nog ‘slechts’ 27°c. De zuiderling vindt dit al vrij frisjes en draagt een lange broek onder ...

Vrieeend,

Ik werd wakker met een verzonnen droomliedje in mijn hoofd. Het ging zo: “Mijn oma kwam uit Oma-ha maar ze vertrok naar Oklah-oma-ha”. En dan volgde er iets met een banjo en twee halve kokosnoten die de slome stap van paardenhoeven imiteerden. Dit was een hoogst on-Provençaals beeld en ik schudde het snel van me af.

Waar beter ...

Vrieeend,

Eind augustus is een kantelpunt. Al sinds we kinderen waren, betekenen de laatste dagen van augustus het einde van de vakantie en het begin van de sleur. Ook al ben je misschien alweer weken geleden aan het werk gegaan, in ons collectieve gevoel verandert er iets op het einde van augustus.

Vanavond wordt op mijn boulevard ...

Vrieeend,

De drie vriendinnen van mijn dochter vertrokken een paar dagen geleden terug naar het noorden, zijzelf echter wilde nog wat blijven hangen in het zuiden. ‘Kom maar bij mij logeren’, liet ik haar weten, ‘De Provençalen zijn vriendelijke mensen en het is hier goed van eten’.

Zo komt het dat ik reeds een paar dagen vakantie speel ...

Vrieeend,

Hittegolven, een echte Provençaal lacht daarmee. ‘Weer een dag dat we de verwarming niet moeten aanzetten’, zeggen ze hier. ‘En als de bossen in de fik vliegen, kunnen we gratis en voor niets worstjes braden in het vuur’.

Voor de rest gaat alles hier zijn gewone gangetje. Zo dienden we de grote parking bij de École Emile Zola ...

Vrieeend,

Wie dacht dat in de Provence de tijd is blijven stilstaan, heeft deels gelijk en deels ongelijk. Zoals je op de foto kan zien, beschikken de koetsen van ons openbaar vervoer inmiddels over wielen met rubberen banden. Als dat niet modern is, weet ik het ook niet meer. Aan de andere kant zijn ze niet altijd mee met de laatste kledingtrends ...

Vrieeend,

Tot een week geleden kon ik vanuit het raam van mijn woonkamer de pirouetten van tientallen en tientallen zwaluwen bestuderen. Het zijn onwaarschijnlijke luchtacrobaten, soms vlogen ze recht op mijn raam af om dan op het laatste moment met een scherpe bocht van richting te veranderen. Ze zuiverden de lucht rond de kerktoren van insecten ...

Vrieeend,

De Lions Club van Lorgues organiseert elk jaar “La Grande Soirée Moules Frites”. Heel de Place Trussy wordt vol tafels en stoelen gezet want men rekent op een overweldigende opkomst. Er is plaats voor maximaal vierhonderdvijftig hongerigen en men hoopt dat vooral de Belgen die hier in de streek wonen, of er momenteel op bezoek zijn, ...

Vrieeend,

Ik woon inmiddels al meer dan zes jaar in mijn nieuwe thuisland en nog steeds leer ik elke dag bij. Zo zag ik achter het raam van een winkel in de Boulevard de la République een affiche die mijn aandacht trok. “Festival Jazz à Berne” was de kop. Ik keek uit nieuwsgierigheid naar het programma want le Château de Berne ...

Vrieeend,

Tijdens de zomermaanden strijkt om de zoveel weken de kunstwereld neer in mijn boulevard. Het voelt telkens aan als baden in koel water temidden van een hete woestijn, het is een herintrede van de beschaving na een lange kille periode van barbarij, het is als een malse regenbui na een tijd van geestelijke verdorring.

Je vermoedde ...

Vrieeend,

Sta me toe deze brief te beginnen met het inschoppen van een open deur: het is warm dezer dagen, érg warm. ‘Wen er maar aan’, lees ik in de krant, ‘het is nog maar een begin’.

Ik haalde me op de markt een gebraden haantje. De dame van het kippenkraam herkent me inmiddels. ‘Bonjooooour’, zingt ze, ‘ça vaaaaa? Il ne fait pas ...

Vrieeend,

Het is eind juni, het is zaterdag en het is bloedheet. Door het raam van mijn slaapkamer hoor ik de trommels en de fluitjes van een Provençaalse fanfare die door mijn boulevard trekt. Ik vermoed dat de jaarlijkse processie van Saint-Martin uitgaat. Of van een andere heilige, ik weet het eigenlijk niet en het kan me eerlijk gezegd, ...